Lessons of Life:
A teacher teaches lesson first and then takes the exam.
Life takes the exam first, and then teaches a lesson...
Keep learning...
Chinese Proverb:
"When someone shares something of
value with you
and you benefit from it, you have a
moral obligation to
share it with others"
Ask , and it shall be given you
Seek, and ye shall find
Knock, and it shall be opened
Unto you
Mattew 7.7
i was
and i am
so shall i be to the end of time
for i am without end
i have cleft the vast spaces of the infinite and
taken flight in the world of fantasy , and drawn nigh to the circle of light on high
you behold me a captive of matter
i am for ever walking upon thease shores
betwixt the sand and the foam
the high tide will earse my footprints
and the wind will blow away the foam
but the sea and the shore will remain
for ever
kahlil Gibran
The Story of Candles
The ambiance was so soft you could heard talking:
The first one said "I'm peace"
However nobody can keep me lit, I believe I will go out.
It's flame rapidly diminishes and goes out completely.
The second one says " I 'm faith "
Most of all , I'm no longer necessary so it , doesn't make any sense that I stay lit any longer, when it finished talking, a breeze softly blew on it putting it out.
Sadly, the third candle spoke in its true " I'm love "
I haven't got the strength to stay lit, people put me a side and don't understand my importance, they even forget to love those who are nearest to them, and waiting no longer it goes out.
Suddenly
A child enters the room and sees three candles not burning
"Why are you not burning ?"
You are supposed to stay lit, till the end. Saying this, the child being to cry?
The fourth candle said "Don't be afraid while I'm still burning. We can re-light the others candles ".
" I'm hope."
With shining eyes the child took the candle of hope and lit the others candles.
The flame of hope should never go out from your life.
And the other of us can maintain HOPE, FAITH, PEACE, AND LOVE.
دلم گرفته
به ايوان می روم و انگشتانم را
بر پوست کشیده شب می کشم
چراغهای رابطه تاریکند
چراغهای رابطه تاریکند
کسی مرا به آفتاب معرفی نخواهد کرد
کسی مرا به مهمانی گنجشک ها نخواهد برد
پرواز را به خاطر بسپار
پرنده مردنی است
فروغ فرخزاد
I LOVE YOU
I love you for all the women I haven't known
I love you for all the times in wich I haven't lived
For the scent of the wide open spaces and the smell of hot bread
For the melting snow and for the first flowers
For the innocent animals wich haven't been frightened by man
I love you to love
I love you for all the women I don't love
Who reflects me if not you yourself-I see myself so little
Without you I see nothing but an empty space
Between those other times and today
There have been all those deaths that I have crossed on straw
I have not been able to break through the wall of my mirror
I've had to learn life word by word
How one forgets
I love you for all the wisdom, which is not mine
For health
I love you against everything wich is only illusion For that immortal heart over wich I have nopower
You think that you are doubt but you're just reason
You are the powerful sun that rushes to my head
When I am sure of myself
Te amo por todas las mujeres que no he conocido
Te amo por todos los tiempos que no he vivido.
Por el olor
Por la nieve que se funde por las primeras
Por los animales puros que el hombre no persigue.
Te amo por amar.
Te amo por todas las mujeres que no amo.
Quién me refleja sino tú misma me veo tan poco
sin ti no veo más que una planicie desierta.
Entre antes y ahora
están todas estas muertes que he sorteado sobre paja.
No he podido atravesar el muro de mi espejo.
Tuve que aprender la vida
palabra por palabra
Te amo por tu sabiduría que no me pertenece.
Te amo contra todo lo que no es más que ilusión
Por el corazón inmortal que no poseo
crees ser la duda y no eres sino razón
Eres el sol que me sube a la cabeza
cuando estoy seguro de mí .
تو را دوست میدارم.
تو را به جای همه زنانی که نشناختهام دوست میدارم
برای خاطر عطر گسترده بیکران و برای خاطر عطر نان گرم
برای خاطر برفی که آب می شود، برای خاطر نخستین گل
تو را به جای همه زنانی که دوست نمی دارم دوست می دارم.
جز تو ، که مرا منعکس تواند کرد؟من خود، خویشتن را بس
اندک میبینم.
بی تو جز گستره بی کرانه نمی بینم
میان گذشته و امروز.
از جدار آینهَ خویش گذشتن نتوانستم
می
راست از آنگونه که لغت به لغت از یادش می
تو را دوست می دارم برای خاطر فرزانگیت که از آن من
نیست
تو را برای خاطر سلامت
به رغم همه آن چیزها که به جز وهمی نیست دوست میدارم
برای خاطر این قلب جاودانی که بازش نمیدارم
تو می پنداری که شکی ،حال آنکه به جز دلیلی نیستی
تو همان آفتاب بزرگی که در سر من بالا می
بدان هنگام که از خویشتن در اطمینانم.
پل الوار
دو غريب
ای که هوای من شده ای
دم زدن در تو حيات من است
ای که در گذرگاه عمر تو را يافتم
تو مرا می سازی و
من تو را می سازم
تو مرا می سرايی و
من تو را می سرايم
تو مرا می تراشی و
من تو را می تراشم
تو مرا می نگاری و
من تو را می نگارم
من تو را بر صورت خويش می سازم
و از روح خويش در تو می دمم که
همانند منی
که خليفه منی
که امانت دار منی
اما افسوس ،
و صد افسوس که تو در زمين
نيستی
تو بر روی زمين نيستی
زمين از آن ما نيست
زمين از آن ديگران است
بر روی اين خاک
هر دو غريبيم
هر دو بی کسيم
هر دو اسيريم
نقش می زنم
نقش تنهایی را می زنم
در میان دو سکوت نقش می زنم
نقش تنهایی را
در آب ، در باد ، در خاک می زنم
بر روی شنهای ساحل
بر روی امواج دریا
نقش تنهایی را میزنم
نقشی که در آن تنهایی جاری است و
از سکوت سرشار است
نقش می زنم
نقش خود را
بر آب
بر بر باد بر خاک می زنم
با احترام به تمامی ایرانیان
ما همه جا با افتخار می گوییم ایرانیم 
پاینده مانی ایران